martes, 21 de abril de 2020

Contextualización histórica - 2

Ola outra vez! Como dicíamos na entrada anterior, nesta nova publicación falaremos da poboación e da flora e da fauna da Illa de Ons, seguindo coa contextualización histórica.


Poboación da Illa de Ons:
A poboación desta illa foi bastante densa no pasado, hoxe en día podémonos encontrar con diferentes edificacions distribuidas pola parte oriental, a máis recollida, dende os páramos ata a costa.

A illa conta con 9 aldeas, formadas por pequenos núcleos de vivendas, coma no afastado barrio de Melide, onde nos atopamos só con 3 casas.

A distribución é a seguinte:

  • O Curro: é a aldea máis poboada, está urbanizada e nela atópase o porto, os restaurantes e bares, a tenda e a igrexa. 
  • O Caño: é a continuación de O Curro, pola pista que sube ó faro. 
  • O Cucorno: é a aldea máis extensa e máis alta da illa, ocupa a falda do monte onde se atopa o faro. 
  • O Laverco: outra aldea alta, situada xunto a O Cucorno. 
  • O Centolo (o Sentulo): a máis septentrional de todas, con cinco casas situadas nunha zona bastante alta. 
  • Melide: tres casas que están de camiño ó faro, moi preto de O Centolo. 
  • O Chan da Pólvora: media docea de casas un pouco afastadas da pista que sobe ao faro. Aquí é onde se ubica o camping da illa. 
  • Canexol: situada na ribera do mar, cara ó sur da illa, onde se atopaba o cemiterio. 
  • Pereiró: é a máis meridional da illa e tamén das más grandes. 


Flora e fauna na Illa de Ons:
A flora da illa de Ons é, sobre todo, matorral: brezos, endrinos, helechos, hiniestas, retama (Cytisus insularis) e toxos. A vexetación arbórea redúcese a sauces e alisos nos pequenos cursos de auga, e en menor medida a exemplares de eucalipto, pino e roble meloxo. Ons actualmente está deforestada, pero no pasado estaba cuberta de especies autóctonas, coma o rebolo (Quercus pyrenaica), o alcornoque ou a camariña (Corema album) nos areais.

Tanto nesta illa coma na de Sálvora existe unha “xesta” ou retama endémica, a “xesta de Ons”. Os seus talos e ramas preséntanse máis erguidos e ríxidos e as súas follas son unifoliadas cos frutos aplanados e un maior número de sementes por fruto. Atópase en peligro de extinción xa que só se dan nestas dúas illas.

A fauna mariña é o mellor representado no parque. Nas zonas rochosas encontramos organismos como: percebes, lapas, mexilóns, bellotas de mar, etc. Na franxa mareal existen ourizos de mar, anémonas, bígaros, cangrexos, gobios ou polbos. Nos fondos areosos atopámonos con: navallas, berberechos, almexas, rodaballo, a sepia ou o cangrexo ermitaño. A abundancia de organismos mariños sustenta poboacións nidificantes de aves mariñas coma as de gaivota patiamarela e cormorán moñudo, que constitúen importantes colonias a nivel mundial e, en menor medida, a gaivota sombría e paíño europeo. Tamén aproveitan estes recursos aves invernantes ou en paso migratorio coma o cormorán grande, alcatraz, pardela balear, alca común e arao común. Nas zonas de menor influencia mariña habitan aves coma o halcón peregrino, anfibios coma a salamandra, reptís coma o eslizón de cinco dedos, ou insectos como a escasa mariposa arlequín.



E isto é todo no referente á contextualización histórica. A continuación deixamos a bibliografía e a webgrafía consultada. Na seguinte publicación seguiremos coa contextualización xeográfica. Lémonos!



Bibliografía e webgrafía:

No hay comentarios:

Publicar un comentario